Ο δρόμος του Ήρωα

Η πρώτη επίγνωση είναι ο δρόμος του Ήρωα. Να είσαι Ήρωας σημαίνει ότι δημιουργείς το δικό σου μύθο. Εδώ θα μετατρέψεις τις πληγές σου σε πηγή δύναμης. Αυτό θα το πετύχεις καθώς θα διαγράφεις τις παλιές ιστορίες από το παρελθόν σου όπως το φίδι αλλάζει το δέρμα του. Οι προσωπικές σου ιστορίες είναι μονάχα ερμηνείες που έχεις συνδυάσει εσύ για εσένα. Αυτές οι ιστορίες δεν είσαι Εσύ. Αν τις θεωρείς αληθινές τότε υποφέρεις. Τις μπερδεύεις με την αλήθεια ασχέτως αν τις εφεύρες εσύ ή αν το έκανε κάποιος άλλος για εσένα.Οι ιστορίες μας είναι τόσο ισχυρές και τόσο πειστικές που εσωτερικεύονται και εγκαθίστανται στους μύες μας, ως κυτταρική μνήμη. Με την σωματοποίηση αυτών των διηγήσεων αλλάζει ο τρόπος που περπατάμε και μιλάμε. Ίσως καταφέρνουμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι είμαστε αιώνια θύματα και σερνόμαστε με χαμηλωμένα βλέφαρα και κρεμασμένους ώμους αντί να βαδίζουμε με αυτοπεποίθηση.

 

Συχνά κρατιόμαστε από τις ιστορίες μας, μολονότι μας προκαλούν πόνο, γιατί μας δίνουν μια αίσθηση ασφάλειας και νοήματος. Ποιοι θα ήμασταν άραγε αν παύαμε να είμαστε το σοφό άτομο εξουσίας, ο δημιουργικός επαναστάτης, οι γεμάτοι φροντίδα γονείς; Το Εγώ μας προσδιορίζεται από αυτούς τους ρόλους και μας κάνει να πιστεύουμε πως αν παρατήσουμε την ιστορία μας θα πάψουν να μας αγαπούν και να μας εκτιμούν.

Πραγματικά η ιστορία μας είναι η θανατική ποινή για τον εσωτερικό Ήρωα, απαιτεί να διαψεύσουμε όλα όσα δεν ταιριάζουν στους στενά οριοθετημένους ρόλους της.

Για αυτό στην πρώτη επίγνωση παραιτούμαστε από την ταύτιση με αυτούς τους ρόλους. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι ρόλοι μας είναι αυτό που κάνουμε όχι αυτό που είμαστε. Μόνο όταν τους παρατήσουμε μπορούμε να εκπληρώσουμε την αποστολή μας.

Ο καλύτερος λόγος για να παρατήσεις την γνωστή σου ιστορία είναι επειδή όσο είσαι αγκυλωμένος εκεί μέσα, δεν μπορείς να είσαι πλήρης. Η μόνη επιλογή σου είναι να υποταχτείς στην μοίρα που σου γράφει αυτό το σενάριο και να καταδικάσεις τον εαυτό σου στον πόνο που φέρνει αυτό το δράμα. Αντί για αυτό μπορείς να γράψεις μια ηρωική ιστορία, όπου θα θεωρείς τον εαυτό σου ένα θαρραλέο ταξιδευτή, που είχε μια δύσκολη εμπειρία αλλά γλίτωσε και έμαθε κάτι από αυτήν. Μπορείς να γράψεις μια ιστορία που θα σου δίνει δύναμη και θα αντικαθιστά αυτούς τους περιοριστικούς ρόλους. Μια ιστορία όπου θα δεν θα ρωτάς «ποιος είμαι» αλλά «τι είμαι» και θα αρχίσεις να αναγνωρίζεις ότι είσαι καμωμένος από το ίδιο το υλικό με τα αστέρια.

 

Πηγή : «The four insights» Alberto Villoldo